Des ochtends op de trein van Antwerpen naar Brussel-Noord. Vertraging. Dan maar een andere. Van Brussel-Noord naar de luchthaven in Zaventem. De collega’s. Beiden hun ticket vergeten. Na veel vijven en zessen – en telefoontjes – toch aan boord geraakt van een Embraer-145 van FlyBe met bestemming Southampton. Nog geen tweeëneenhalf uur ervoor was ik nog steeds toevertrouwd aan de goede zorgen van Hypnos en Morpheus. Veertig minuten vluchttijd. Enorm klein zo’n 145, bijna claustrofobisch. De broodjes zijn relatief goed voor hun Britse komaf en niet belegen, de 2 stewardessen anders wel.
Southampton! Onmiddellijk in de taxi. Twintig minuten later zijn we in Swanwick. National Air Traffic Services. De Britse luchtverkeersleiding, waar we – gezien ons netwerk- regelmatig mee te maken hebben. Hyperbeveiligd. Verboden te fotograferen! Indrukwekkende controlekamer. Neen, zelfs geen foto van te vinden op het internet. Tientallen radarconsoles, geroezemoes, van hot-naar-her lopende supervisors. Hier gebeurt het dus. Het zenuwcentrum. Impressive…
Anderhalf uur later weer in de taxi. Southampton International Airport. Een snelle Tuna-Mayo en iets later zitten we weer in een “145” richting Zaventem. De trein naar Brussel-Noord. Nog eentje naar Mechelen en vandaar naar Antwerpen-Berchem. Waar ben ik overal geweest vandaag?
Volgende week naar Ierland, maar dan wel voor een paar dagen vakantie. Aan een trager tempo dan.
