Erfgoeddag vandaag, en dus ook de ideale gelegenheid om wederom een museum te bezoeken. En vandaag diende er niet betaald te worden. Gelukkig maar, zoals u verder lezen kan.
Daar ik ondertussen weeral een paar jaar met tussenpozen rondloop in Gent leek dit me de geschikte gelegenheid om het S.M.A.K te bezoeken. Veel van gehoord, maar nog nooit aan de oude Floraliënpaleizen geraakt. Mijn oordeel? CRAP! ZEVER! Nog nooit zoveel nietszeggende brol bij elkaar gezien! Hoogstwaarschijnlijk zijn er wel ergens über-intellectuelen te vinden die een of andere wollige uitleg weten te verzinnen bij de schabouwelijke voorbeelden van “entartete kunst” die er op de planken staan en liggen. Neem nu die stoel die versplinterd ligt onder een rots. Een stoel. Gebroken en versplinterd. Onder een rots. Fijn voor de liefhebbers. Deze cultuurbarbaar 
vindt er geen lor aan. Integendeel, het versterkte mijn idee dat de meeste hedendaagse (zwaar overroepen) kunstenaars ofwel continu een stuk in hun kraag hebben of regelmatig aan de paddo’s zitten. Gelukkig was het dus gratis…
Van grote miserie naar de overkant; het Stedelijk Museum voor Schone Kunsten. Verademing! Geweldig mooie werken gezien. Rubens, Ensor, Magritte, Van Dyck, Permeke… Afin, ieder zijn smaak dus, en om toch iets positief te zeggen over het S.M.A.K: hun Broccolisoep mag er best wezen! Nog zo’n Aha-erlebnis: de “Kruisdraging” van Jeroen Bosch gezien in het SMK. U weet wel, Jeroen Bosch liet zich voor dit werk inspireren door de “Vetzakken” uit het “Peulengaleis”.
Jeroen (Hieronymous) Bosch. Eens benieuwd of het 15de eeuwse Tuin der Lusten vandaag nog door de censuur zou geraken.
Een kunstminner als de Man Van Zoniën moet dringend eens naar het Prado in Madrid, zou ik zeggen.
Sascha heeft me begrepen!
Waarvoor dank! Het Prado zit idd op het verlanglijstje, alsook het Louvre (dat té overcrowded was toen ik er toevallig in de buurt was). En – o schande! – tijd om ook eens het Paleis voor Schone Kunsten te bezoeken achter mijn hoek. Het komt er maar niet van. Misschien dat een gekend café in de buurt er voor iets tussenzit? 
Bwaaaa, zoveel komen we nu toch ook weer niet in de “Chat le Roi”…
het KMSKA is zo te lezen qua collectie vergelijkbaar met het SMSKG.
Ik zou er bijna melancholisch-emotioneel van worden, maar die Belgsiche surréalisten, ze blijven me iets doen
De Linde ligt anders 2 straten verder…
Of zoals mijn grootvader zaliger zei: de kunst is niet van het te maken, maar van anderen te doen geloven dat het kunst is…
Yup Dirk, knappe uitspraak!