Nee, de titel klopt! Het gaat hier immers over “retro-futurisme“. Toekomstbeelden uit een tijd toen de verwachtingen enkel en alleen rooskleurig konden zijn. Een ongebreideld optimisme zonder vooruitzichten zoals mileuproblemen, overbevolking, terreur, etc… Ik zie het alleszins helemaal zitten! Alleen waren ze een beetje mis. Een beetje veel. Zoveel dat het hilarisch wordt! 
Hieronder een filmpje waar ik toevallig op terechtkwam, en me toch kon troosten na de twee lange files waarin ik vandaag mijn broek geschuurd heb. Verdere (prachtige) tekeningen in dezelfde trant kan je hier terugvinden.
Lijkt een beetje op die brieven die mensen naar zichzelf schrijven over hoe ze denken dat ze er twintig jaar later zullen uitzien en wat ze zullen uitvoeren. Als je die na al die jaren terugleest kijk je waarschijnlijk ook verbaasd op.