Laten we even de poëtische toer opgaan met de “Cloud Appreciation Society“. Neen, het is geen wollig, hippie-achtig clubje, maar een vereniging van alledaagse mensen die hun appreciatie voor wolken (wolken, gewoon wolken…) niet onder stoelen of banken steken. Tegen de dictatuur van staalblauwe, wolkenloze hemel die velen als ideaal beschouwen. Dat deze wolken een uiting zijn van het “gemoed van de atmosfeer”, een ultieme kunstzinnige expressie van de natuur.
Verdomme, eigenlijk hebben ze wel een punt. Daarnet stond ik nog buiten aan de collectieve aspot, en in de schemering kon ik nog net een prachtige kanjer van een Stratocumulus zien voorbijdrijven. Een ietwat sinistere donkeroranje massa tegen een kobaltblauwe hemel. Sta ik daar stoemelings te paffen, en had ik nog niet eens door dat de natuur flink haar best gedaan heeft om mij dat tafereel voor te schotelen. Ik werd er zowaar even week van! 
Een steeds veranderend kunstwerk dan nog wel! Ondankbare honden die we allen zijn…!
Jammer genoeg wordt België beheerst door een dictatuur van een grijs wolkendek!
Zelfs dat kan mooi zijn! De atmosfeer is een beetje boos vandaag denk ik…
En het zijn bovendien gezondere wolken dan de vetzakkerij die ge aan de collectieve aspot uitblaast!
Nog altijd verslaafd aan die smeerlapperij? Tsss.
Maar nee gij, dat is altijd om te lachen geweest!