Dat zou natuurlijk te drastisch zijn. Maar soms schiet het wel eens door mijn hoofd. Neem nu gisteren; normaal gezien bevind ik me nooit in de spits of ander woon-werkverkeer. Ik werk namelijk in ploegdiensten en woon kort bij mijn werk, en vandaar dat ik – sinds lang – weinig bijdraag tot file- of saturatieproblematiek. Reed ik dus gisteren van een familiebezoek in Overijse terug naar Antwerpen. De E-19, rond zeven ’s avonds. Natuurlijk erg druk verkeer! En dat blijken een behoorlijk aantal grote bakken te zijn. Zware BMW’s, Audi’s, Mercedessen en allerhande SUV’s. In een flits merk je soms de nummerplaathouders met de naam van een of andere leasingfirma. Bedrijfswagens dus. Bij het voorbijsteken van vrachtwagens en andere middenvakrijders kwam ik wel eens in het linkse vak terecht, en bleek uiteraard te traag te rijden voor deze heerschappen. Slak die ik ben, reed ik slechts 140 km/u om het naderende monster voor te blijven. Ook ik laat me soms opjagen. Ik werd natuurlijk op mijn traagheid gewezen door menslievendheden zoals bumperkleven, en het aanblik van akelig priemende xenon koplampen in mijn achteruitkijkspiegel. Erg vriendelijk om mijn interieur wat bij te lichten natuurlijk.
Afin, wat ik dus nooit begrepen heb: hoe hou je het uit om dagdagelijks in dat soort van toestanden terecht te komen? Moest ik in centrum Brussel werken en in Antwerpen wonen, dan nam ik gewoonweg de trein. Geen drukte en stress vanwege het verkeer. Tuurlijk, er zijn uitzonderingen, want niet iedere werkgever is goed bereikbaar met het openbaar vervoer. Maar ik geloof dat een groot aantal werknemers, die een firmawagen ter beschikking hebben, die slechts voor woon-werkverkeer en privé gebruiken. En best op een alternatief kunnen overstappen. Maar het blijft natuurlijk een statussymbool bij uitstek. Een manager dient over een dikke bak te beschikken om zicht te onderscheiden van “the drones”. En waarom moet dat dan een perperduur, CO2 uitstotend en brandstofverslindend monster zijn? De veiligheid meneer! Of het comfort, een beter overzicht van het verkeer, plaats voor de maxi-cosy van mijn koters en andere drogredenen. Als je dan goed doorpeutert kan je merken dat het meestal om status of ego draait. Pas op, ik heb er hoegenaamd geen probleem mee dat mensen een smak geld verdienen waar ze uiteraard hun zin mee mogen doen. En een vertegenwoordiger, die jaarlijks honderduizend kilometer rijdt, kan best een comfortabele wagen gebruiken.
Maar een gewone gezinsbreak met zuinige motor kan ook comfortabel zijn? Een bestelwagen geeft ook een beter overzicht in het verkeer. Of een kleine stadswagen (alla, met lederen zetels bv) , kan best voldoende zijn om de dagelijkse kilometertjes naar huis af te leggen. En die dingen geraken ook door de (strenge) Europese crashtests. Indien de trein geen alternatief is, kan een kleinere en milieuvriendelijke wagen ook. Een grote SUV bijvoorbeeld – ook ik rij er graag mee, maar dan offroad – heeft geen enkel nut als firmawagen, en helpt enkel mee om de wegen te verzadigen en de lucht te bezoedelen. Die boel nog meer belasten en taxeren dus, en zeker vanaf een bepaalde motorinhoud. Een firmawagen is tenslotte een voordeel, in de zin van “mobiliteit” die je extra krijgt van je werkgever. Je werkgever betaalt je niet met “status”. Of dat zou toch het principe moeten zijn. Daarom dat ik het een goeie zaak vind dat de constructeurs tegenwoordig gebruik maken van eco-argumenten om wagens te verkopen. Laten we daar een statussymbool van maken! De mijne is groener dan de uwe!
Neen hoor, ik ben niet jaloers. Wagens zijn echter functioneel voor mij. Ik word gewoonweg niet warm van blinkende velgen, boordcomputers, lederen interieurs. En ik had graag gehad dat die heerschappen van gisteren wat defensiever leren rijden. Iedereen wil op tijd thuis zijn, op die 2 minuten komt het niet aan. En als je dan toch gevaarlijk wil rijden, doe het dan met een wagen die je zelf hebt betaald. Dat helpt om de sluimerende wegpiraat in jezelf wat in te tomen. En de lasten/loonkost moeten verlaagd worden natuurlijk. Geef de werknemer een bonus in de vorm van een “echt loon”, zodat die extra voordelen niet nodig zijn. En de fiscale aftrekbaarheid van firmawagens, die op de medeburgers afgewenteld wordt, afschaffen. Als we de helft van die firmawagens (de nutteloze dan) eruit halen, zal dit reeds een groot verschil geven. Oh ja, heb ik reeds verteld dat ik een voorstander ben van “slim” rekeningrijden? Schaf de wirwar van belastingen op voertuigen af en vervang ze door een slimme kilometerheffing. De vervuiler betaalt, en tevens een eerlijke maatregel!
Tja, ik ben misschien – weeral – naïef, maar dat is ook een recht naar het schijnt!






Groot gelijk Man Van Zoniën. Wel jammer dat het treinverkeer nowadays niet echt hoge toppen scheert.
Ik vrees echter, dat wanneer je gaat beginnen bloggen over eventuele oplossingen voor dat euvel, we niet meer met elkaar gaan overeenstemmen.
greetz
sascha
Er zijn idd verschillende oplossingen mogelijk, vanuit verschillende invalshoeken ook. Ik ga zeker niet pleiten voor ongebreidelde privatiseringen en dergelijke. Ik deel alleszins je bekommernis ivm de NMBS. Vraag maar eens aan Jan Peumans, die heeft ook enkele ideeën op overschot vermoed ik!
Een interessant artikel terzake (van F. Brepoels) vind je hier:
http://www.secessie.nu/?tekst=toonhtml&artikel=8-2
Ja, je hebt gelijk over de “geweldige” mentaliteit die sommigen ten toon spreiden vanachter het stuur van hun door-het-werk-geleasede-bak a.k.a. bedrijfswagen. Jammer genoeg is dit niet gelimiteerd tot de bedrijfswagen, maar zoals je al aangeeft ben je automaitsch voorzichtiger in je eigen wagen die van je zuurverdiende centjes is betaald.
Het is inderdaad een weinig geweten feit dat deze bedrijfswagens en een reeks andere extralegale voordelen worden voorzien door bedrijven op kosten van de belastingbetaler. Dit door premies, subsidies en belastingsaftrek. Hiermee betaald de autoloze burger onrechtstreeks mee aan de bedrijfswagen van directeur X of Y (+ alle lagen van mangement + de werknemer die omwille van een loonstop geen loonsverhoging krijgt en dan maar een auto onder zijn gat wordt gestoken).
Ik volg je helemaal in het idee om grondig te spitten in de bedrijfswagens en hier en daar eens drastisch te hakken in de subsidiering ervan. Waar ik je niet volg is in de kilometer taks. Ik heb geluk dat ik op een tramrit van mijn werk woon of beter, op een tramrit van mijn woonst werk. Als je het ongeluk hebt niet zo vlot op je werk te geraken en bv in Kievit woont en in Terneuzen moet gaan werken dan draai je stevig op voor al die kilometers terwijl je collega die in Gent woont met hetzelfde loon op het eind meer overhoudt.
Misschien helpt een tussenin oplossing waar bv. de werkgever verplicht wordt in de regio te zoeken voor werkkrachten en mensen die van buiten de regio komen een tegemoetkoming moet voorzien voor de extra kilometers (ook beter voor het milieu trouwens).
just my 2 cents
tot een volgende pint!
Inderdaad, er zullen steeds uitzonderingen zijn, en uitzonderingsmaatregelen. Kwestie is dat het allemaal sociaal blijft, zeker voor de modale werknemer. Het wordt alleszins hoog tijd dat het debat hierover geopend wordt. Van Kiewit (in Hasselt bedoel je?) tot Terneuzen lijkt me wat extreem – maar indien de werknemer in kwestie nodig is in dat bedrijf dient de werkgever hier idd in tegemoet te komen. Ik heb al wat op het internet zitten rondkijken ivm de materie en ‘t is een stevige discussie, dat kan ik je verzekeren! Bedankt voor je reactie en tot de volgende!