Kinderen en kelders!

In Tervuren komen de kleine kinderen niet uit de bloemkolen maar gaat de vader ze uit de “kapucijnenkelders” halen! Het gaat hier over de overblijfselen van een kapucijnenklooster, gebouwd in 1626 door de Aartshertogen Albrecht en Isabella, en door de Fransen met de grond gelijkgemaakt in 1798. Ik heb steeds geweten dat het er ligt, maar vrees dat het bestaan van de ruïne stilaan in de vergetelheid dreigt te geraken. Het ligt dan ook goed verstopt, weg van de wandelpaden, en het Zoniënwoud neemt stilaan terug zijn plaats in. Zo kon je een twintigtal jaar geleden nog 2 gewelven bespeuren en lag de site bezaaid met stenen. Tegenwoordig is er nog slechts één gewelf zichtbaar, zoals je op onderstaande fotos kan merken. Of de site archeologische waarde heeft weet ik niet. Het zal misschien minder waarde hebben dan de opgraving van het hertogelijk kasteel in het park van Tervuren, maar het zou spijtig zijn dat dit stukje erfgoed verloren gaat. Al is het maar om het verhaaltje van de kinderen en de kapucijnenkelders te illustreren. Misschien kan de site als oefenplaats voor studenten archeologie gebruikt worden? Ik ga eens rondhoren.

Met dank aan de Polle voor de puike titel!