Dit is nu exact wat de N-VA bedoelde met “Laat U niet verstrikken”. Elio Di Rupo, het genie van Mons, gooit wederom een knuppel in het hoenderhok. Het oude spook van de talentellingen. De laatste gebeurde in 1947 en dit soort van tellingen werden gebruikt om het taalregime per gemeente te bepalen. U weet wel, de angst van sommige landgenoten om documenten te ontvangen die niet opgesteld zijn in een grote cultuurtaal (in hun ogen zelfs dé grootste). En dat ze toendertijd duchtig misbruikt zijn geweest. In Brussel werden er bv ééntalig franssprekenden als enquêteurs op pad gestuurd, die er voor gezorgd hebben dat het aantal incivieken 
in vrije val terechtkwam. Hoe dat gebeurde kan U lezen op: http://nl.wikipedia.org/wiki/Talentelling
Dat het hier om een pure provocatie handelt hebben we natuurlijk meteen door. Het gaat hier om een profileringsdrang die het slechte resultaat van de verkiezingen voor de PS dient te verdoezelen. Grenzen, en dus ook interne grenzen zijn er net om dit soort van problemen te voorkomen. Reeds in 1962 werd er een compromis gesloten met de Vlamingen over de definitieve vastlegging van de taalgrens. Nu nog willen tornen aan deze grens getuigt van slechte wil. Dat had ik van een arrogante FDF’er verwacht, maar niet van een socialist die voortkomt uit een bescheiden milieu en in de eerste plaats in Wallonië kiesvee te verzamelen heeft. Ik hoop alleszins dat de Euro begint te vallen bij de laatste Vlamingen die er nog steeds van overtuigd zijn dat de Walen/Franstaligen een constructief gesprek willen. Puur electoraal opbod en het toch proberen te verwerven van de mythische corridor, die de geestesgenoten van de enggeestige (volgens de meesten toch…) Vlamingen zal beschermen. Neem het van me aan; het “Octopusoverleg” is een doodgeboren kind wanneer het verder deze weg opgaat. En dat weeral voor een stelletje kapitaalkrachtig ongeregeld die het klaarblijkelijk moeilijk hebben om de grondbeginselen van deze federale staat te aanvaarden. Voor hun politici draait het dan alweer over de Vlaamse centen, die wel koosjer genoeg zijn, en hun machtsbasis bestendigen.
De resoluties van het Vlaams Parlement (http://www.woordhouden.be/), die nog niet eens op de onderhandelingstafel liggen, zouden ook voor Wallonië een stap vooruit betekenen. Neem nu de regionalisering van de vennootschapsbelasting die ervoor kan zorgen dat overgesubsidieerde Waalse KMO’s eindelijk op eigen benen kunnen staan. Afin, de goeie wil is ver zoek. Reeds in 1936 (of was het ‘33) stelden de Vlamingen Camille Huysmans en Frans Van Cauwelaert voor om geheel België 2-talig te maken. dit voorstel werd door de Walen (en in het bijzonder Jules Destrée) onmiddelijk afgeschoten. Van goeie wil gesproken… Wanneer de Franstaligen met België verder willen zullen ze moeten beseffen dat er ook aan hun zijde toegevingen gedaan moeten worden. En speciaal voor Elio, Laurette, Joëlle en Olivier: Bruxelles kan ook uitbreiden op Waals-Brabants grondgebied! Lebensraum à volonté! En als corridor mogen ze tolvrij gebruik maken van de E19! Zoals u merkt is de Man van Zoniën wel degelijk constructief! Het is te nemen of te laten; met België als het kan, zonder België als het moet!
Ondertussen pleit Mie Vogels voor meer solidariteit. In haar ogen natuurlijk eenrichtingsverkeer. Over solidariteit met de autochtone inwoners van de Rand geen woord. Er vallen daar voor Groen! natuurlijk geen stemmen te rapen. Maar zo is Ecolo tevreden en zit Mie misschien terug in een volgende regering. Over de nieuwjaarsreceptie van Spirit ga ik dan weer zedig zwijgen. Dat was er ook over, maar een geheel andere discussie!
Een schat aan informatie kan u terugvinden bij deze krasse knar: http://blog.seniorennet.be/janverroken/
