In een parallel universum, was ik kapitein op een groot luchtschip. Een kruising van de onderzeeër van Kapitein Nemo en de “Hindenburg”. Bij valavond zou ik aanmeren boven mijn landhuisje (het touw goed vastbinden), en dan genieten van de zonsondergang op de groene glooiingen van mijn dorp. Yup, ik vrees dat het een soortement van “weltschmerz” is…
Mijmering…
3 januari, 2008 door De man van Zoniën






