Ik volgde reeds langer de blogs van enkele oudere en nieuwere bekenden. Dat er soms veel tijd inkruipt. De muze afwezig is. Maar ‘t kon niet blijven duren, een denker zoals ik besteedt teveel tijd met “prakkezeren” allerhande, en daarom dat ook ik besloten heb om zo’n ding bij te houden. Of de blog regelmatig gaat onderhouden worden weet ik nog niet; het is en blijft een experiment. Misschien ben ik het al binnen een paar maanden moe, misschien niet. Ik hou ‘t alleszins redelijk simpel; geen flashy of “arty-farty” toestanden, eerder een eenvoudig relaas van een plattelandsjongen in de stad. Overpeinzingen, toffe gebeurtenissen, kritieken, hier en daar een zelfgemaakte cartoon of foto, … dat soort van dingen. Via de blogbuddies geraak ik wel aan een aantal verwijzingen en hopelijk dus ook lezers. Of deze lezers geinteresseerd zijn in mijn wedervaren, of de blog kunnen smaken is van minder belang. Ik bekijk het gewoon als een uitlaatklep, en dat is het belangrijkste! Ik ga ‘t alleszins redelijk anoniem houden; mijn kenissen weten over wie het gaat, en dat ze een en ander met een korrel zout moeten interpreteren, en bij dat uitgangspunt ga ik ‘t voorlopig houden. Laat ik het onderhouden van deze blog als eerste goed voornemen van het jaar beschouwen!
![]()






Met slechts één klein typfoutje kan ik leven. Gelukkig beschik ik over een kruiwagen vol met zout.
Man Van Zoniën, dat het bloggen u veel voldoening moge geven!
‘t is gebeurd jongen…